winter

Als dit de bron is van alles
dan wil ik zijn wat er is

als oude liefde opgestroopt
langs je mouw of been
het beeld van een moeder:
hoe ze werkelijk was
was wat je zocht.

Het glas flikkert
een in tranen verlichte
reis langs Hollands brak
land bevroren vlakten
en glinsterend, vlijmscherp gras.

Warme adem danst
vooruit in de lucht
zie daar:
een vreemde glimlacht
naar de wereld .

This entry was posted in tekst. Bookmark the permalink.