zuiver

Jij was
de zuiverste van deze aarde:
vol liefde,
met oprecht geduld,
voor de onzin uit mijn mond.

Je streelde jaren mijn haren –
alsof het niets was.

In de nacht wieg ik mijn trage lichaam
dat de slaap niet vatten kan
tel hemellichamen in sterrenstelsels
besluit je ziel verder te laten gaan.

Zou je mij nog kennen als ik je tegen kwam?

Regelmatig denk ik nog
aan het zware vlees van je bovenarmen
waar ik vaker zacht in kneep
en aan hoe de wereld om je heen
steeds sneller voor je ging.